Stan zdrowia jako przesłanka przywrócenia terminu

28 lipca 2016

Instytucja przywrócenia terminu została uregulowana w art. 58 KPA. W dzisiejszym wpisie nie będziemy się zajmować samą instytucją przywrócenia terminu. Omówiona zostanie jedynie sytuacja, która wśród uczestników postępowania rodzi największy sprzeciw i wywołuje kontrowersje, a więc problem wpływu stanu zdrowia na możliwość przywrócenia terminu. Wyróżnić w tym względzie należy choroby długotrwałe i zachorowania nagłe, które spotkały się z odrębną oceną judykatury.

Orzecznictwo wypracowało w temacie wpływu stanu zdrowia na możliwość przywrócenia terminu dość restrykcyjne podejście. Nie usprawiedliwia wniosku o przywrócenie terminu nawet długotrwała niedyspozycja zdrowotna. W wyroku z dnia 19 września 2007 r. (VIII SA/WA 408/07) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że usprawiedliwieniem dla przywrócenia terminu może być nagła choroba, skutkująca przeszkodą nie do przezwyciężenia, która uniemożliwiła dokonanie czynności. Choroba długotrwała pozwala na odpowiednie przygotowanie się do dokonania czynności, przykładowo złożenie odwołania może nastąpić przy pomocy domownika. Długotrwała choroba nie skutkuje więc powstaniem przeszkody, której nie można przezwyciężyć. Wręcz przeciwnie, w większości przypadków oznacza, że do takiego przezwyciężenia trudności może dojść poprzez zwykłą i codzienną organizację życia przez chorego. Podobnie problem ten oceniony został przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 marca 2014 r. (I OSK 549/14). W orzeczeniu tym wskazano, że także poważna choroba długotrwała w żaden sposób nie umożliwia przywrócenia terminu, jeżeli chory posiada obiektywną możliwość dokonania danej czynności.

Za nieusprawiedliwiające przywrócenie terminu uznać należy także przebywanie na zwolnieniu lekarskim. W trakcie takiego zwolnienia osoba może dokonywać czynności, w tym także np. sporządzić i wnieść odwołanie od decyzji. Jednocześnie jednak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 marca 2006 r. (I OSK 639/05) wskazał, że przyjmowanie leków psychotropowych w trakcie zwolnienia lekarskiego uprawdopodabnia brak możliwości dokonania czynności. Leki takie wpływają na zdolności umysłowe chorego, co może skutkować obiektywnym brakiem możliwości podjęcia działań.

Podsumowując, w przypadku choroby zawsze należy dokonać pogłębionego i indywidualnego badania jej wpływu na możliwość dokonania czynności. Sama choroba nie przesądza o możliwości przywrócenia terminu, ważny jest jej wpływ na możliwość dokonania danej czynności. Za uzasadniające przywrócenie terminu uznać więc należy schorzenia nagłe, uniemożliwiające dokonanie czynności oraz wyłączające możliwość zaplanowania, aby dana czynność została wykonana przez osobę trzecią. Szczególnie zwrócić należy uwagę na fakt, że schorzenia niezwykle poważne i długotrwałe nie przesądzają o możliwości przywrócenia terminu. Rozstrzygający w tym względzie pozostaje stan chorego. Innymi słowy, stanu długotrwałej, ciężkiej choroby nie można uznać za siłę wyższą, stanowiącą przeszkodę nie do przezwyciężenia.

Odrębną uwagę należy zwrócić na moment zachorowania. Przywrócenie terminu jest możliwe jedynie w sytuacji, w której choroba miała faktyczny wpływ na możliwość dokonania czynności. Jeżeli dana osoba zachorowała w trakcie biegu terminu na dokonanie czynności, lecz przed jego zakończeniem choroba ustała, nie uzasadnia to przywrócenia terminu. Kłopotliwa w tym względzie może być ocena sytuacji, w której do nagłe zachorowania doszło np. ostatniego dnia terminu. W takim przypadku należałoby wykazać, że dana osoba zmierzała do wykonania czynności właśnie przedmiotowego dnia.

Komentarze (0)

Ten wpis jeszcze nie został skomentowany.
Dodaj pierwszy komentarz poniżej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *