IV SA/Wr 390/15 – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2015 r.

27 lipca 2016

Dnia 17 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydał wyrok w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 390/15. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd rozpatrywał kwestię elementów koniecznych decyzji administracyjnej, a dokładniej rozstrzygnięcia. W tym miejscu pominąć należy opis stanu faktycznego sprawy, który nie odnosi się w żadnym miejscu do rozpatrywanego problemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu potwierdził ugruntowane stanowisko orzecznictwa i doktryny wskazujące na cztery elementy konieczne decyzji administracyjnej, tj. oznaczenie organu administracji publicznej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. Jednym z elementów koniecznych pozostaje rozstrzygnięcie, które „stanowi kwintesencję decyzji jako aktu stosowania prawa, gdyż wyraża rezultat stosowania przez organ normy prawa materialnego do określonego przypadku, w kontekście konkretnych okoliczności faktycznych, wynikających ze zgromadzonego w danej sprawie materiału dowodowego.”

Analizowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu decyzja administracyjna nie zawierała rozstrzygnięcia jako wyodrębnionego składnika decyzji. Sąd podkreślił co prawda, że stanowisko organu wynika z treści uzasadnienia wydanej decyzji, jednak nie spełnia to wymogów określonych w art. 107 § 1 KPA. Sąd wskazał, że: „Nie jest obojętne, w którym miejscu dokumentu przy redagowaniu decyzji administracyjnej powinno znaleźć się jej rozstrzygnięcie (osnowa, sentencja), a więc wypowiedź organu o prawach i obowiązkach strony (stron). Wymogu z art. 107 § 1 KPA w części dotyczącej obowiązku zawarcia w decyzji rozstrzygnięcia o istocie sprawy, nie spełnia odwołanie się do treści uzasadnienia decyzji, nie jest bowiem dopuszczalne rozstrzyganie o uprawnieniach lub obowiązkach strony w uzasadnieniu podjętego aktu z pominięciem samego rozstrzygnięcia jako istotnego elementu treści decyzji. Natomiast brak rozstrzygnięcia nie pozwala na uznanie danego aktu (pisma) za decyzję administracyjną.”

Stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu należy podzielić w całej rozciągłości. Akt niezawierający rozstrzygnięcia nie może zostać uznany za decyzję administracyjną. Fakt możliwości wyinterpretowania rozstrzygnięcia z innych części decyzji nie konwaliduje przedmiotowej wady. Nie można dopuścić do sytuacji, w której adresat decyzji odtwarza rozstrzygnięcie organu.

Odrębną kwestią pozostaje prawidłowość orzeczenia wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. W sentencji wyroku Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji administracyjnej. Dokonując takiego działania Sąd podważył niejako własne stanowisko. Skoro przedmiotowy akt nie zawierał rozstrzygnięcia, w ogóle nie był on decyzją administracyjną a jedynie pismem organu. Sprawa administracyjna nie została więc załatwiona, zaś postępowanie administracyjne znajduje się w toku. Z drugiej strony z trudem można wskazać alternatywę dla orzeczenia wydanego przez Sąd. Prawidłowym działaniem byłoby umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, ze wskazaniem w uzasadnieniu wyroku na przyczyny takiego działania. Należy jednak podkreślić, że art. 161 § 1 pkt 3 PPSA odnosi się do bezprzedmiotowości, która powstała w toku postępowania, nie ma zaś charakteru pierwotnego. W takiej sytuacji rozważyć więc należałoby także możliwość odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 PPSA, co jednak także nie odpowiada treści przedmiotowych przepisów.

Z praktycznego punktu widzenia rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uznać więc należy za najpełniej chroniące skarżącego.

Komentarze (0)

Ten wpis jeszcze nie został skomentowany.
Dodaj pierwszy komentarz poniżej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *