II SA/Bk 775/14 – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 października 2014 r. – sposób precyzowania żądania

6 grudnia 2016

        W dniu 28 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wydał wyrok być może mało odkrywczy, ale jednocześnie (miejmy nadzieję) rozstrzygający sprawę precyzowania żądania w postępowaniu administracyjnym w sposób ostateczny. Stan faktyczny, który stał się podstawą dla wydania przedmiotowego orzeczenia nie jest przy tym aż tak zajmujący, jak samo uzasadnienie prawne wydanego rozstrzygnięcia. Wystarczy więc wskazać, że dotyczył on zmiany nazwy miejscowości, w której zamieszkiwał wnioskodawca, a nawet nie tyle zmiany, co ustalenia nazwy prawidłowej. Skomplikowanie stanu faktycznego niewątpliwie przełożyło się na problemy z wydaniem prawidłowego rozstrzygnięcia przez organy administracji publicznej, dało też jednak przyczynek dla wydania tego ważnego orzeczenia.

          Nie trzymając w niepewności i przechodząc od razu do sedna sprawy – WSA w Białymstoku wskazał, że organ nie może samodzielnie ustalać treści żądania, lecz jeżeli zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego treści, zawsze powinien zwrócić się do danego podmiotu o sprecyzowanie żądania. Zaniechanie takiego działania stanowi w ocenie Sądu naruszenie zasady budzenia zaufania do organów władzy publicznej i zasady prawdy obiektywnej.

Ze sposobem rozumowania Sądu nie sposób się nie zgodzić. Niewątpliwie, jeżeli podanie zawiera żądanie nieprecyzyjne lub źle skonstruowane, organ powinien dążyć do ustalenia rzeczywistego brzmienia żądania. Co jednak ciekawsze, zasada ta obowiązuje niezależnie od tego, czy dane podanie było wnoszone przez profesjonalistę, czy też nie. Oznacza to, że także podanie wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego zawierające nieprecyzyjne żądanie wymaga podjęcia przez organ działań mających na celu ustalenie faktycznego żądania petenta. Organ nie może przy tym zastąpić strony lub jej pełnomocnika.

          Powyższe zasady nie są być może niczym nowym, pokazują jednak pewien trend, polegający na przesunięciu części odpowiedzialności za merytoryczną stronę postępowania administracyjnego na stronę. To nie organ ma ustalić żądanie strony, lecz ona ma je sprecyzować. Nie organ więc odpowiada za sposób zaprezentowania żądania, organ nie może zastąpić w tym względzie strony i dostosować żądanie do warunków danej sprawy. Innymi słowy, jeżeli strona w sposób błędny sprecyzuje żądanie, wynik postępowania będzie dla niej negatywny. W pewnej więc części to strona odpowiada za zakres toczącego się postępowania, a także pośrednio za jego wynik.

           Jednocześnie należy zauważyć, że w przypadku, gdy strona nie sprecyzuje wniesionego żądania lub nadal będzie ono pozostawało niezrozumiałe, organ będzie dysponował możliwością samodzielnego jego sprecyzowania. Oznacza to, że stronie należy dać szansę na sprecyzowania żądania i właśnie brak tej szansy stanowi naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego. Brak takiej możliwości uniemożliwiałby prowadzenie postępowania administracyjnego w przypadku, w którym strona nie potrafiłaby sprecyzować żądania. Organ powinien jednak podjąć wszelkie czynności mające na celu ustalenie rzeczywistego żądania strony.

            W podobny sposób o poruszanej kwestii wypowiadał się Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 8 maja 2013 r. (sygn. akt IV SA/Wr 53/13) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 27 marca 2013 r. (sygn. akt II SA/Kr 46/13).

Komentarze (0)

Ten wpis jeszcze nie został skomentowany.
Dodaj pierwszy komentarz poniżej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *